Księgowość - portal ekspertów WIP.PL - portal ekspertów

Jednostki budżetowe, dokonując wyceny środków trwałych, stosują przepisy prawa bilansowego, tj. ustawy o rachunkowości. Środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne ujmuje się w księgach rachunkowych według cen nabycia lub kosztów wytworzenia, lub wartości przeszacowanej (po aktualizacji wyceny środków trwałych), pomniejszonych o odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe, a także o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości.

Cena nabycia to cena zakupu składnika aktywów, obejmująca kwotę należną sprzedającemu, bez podlegających odliczeniu podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego. W przypadku importu jest ona powiększona o obciążenia o charakterze publicznoprawnym oraz powiększona o koszty bezpośrednio związane z zakupem i przystosowaniem składnika aktywów do stanu zdatnego do używania lub wprowadzenia do obrotu, łącznie z kosztami transportu, jak też załadunku, wyładunku, składowania lub wprowadzenia do obrotu, a obniżona o rabaty, opusty, inne podobne zmniejszenia i odzyski.

Środki trwałe ujmuje się w ewidencji księgowej w wartości początkowej w razie odpłatnego nabycia w cenie nabycia, a w razie nabycia w drodze darowizny według wartości rynkowej z dnia nabycia lub kwoty wynikającej z umowy darowizny. Nieodpłatną część środka trwałego ewidencjonuje się za pośrednictwem konta 800 „Fundusz jednostki”. Oznacza to, że środek trwały powinien zostać przyjęty na ewidencję w wartości całkowitego kosztu, tj. kwoty 5.900,00 zł. Ewidencja księgowa powinna nastąpić na koncie 011 „Środki trwałe”.

Innym zagadnieniem jest zapłata za zakupiony środek trwały. Na mocy rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie szczegółowej klasyfikacji dochodów, wydatków, przychodów i rozchodów oraz środków pochodzących ze źródeł zagranicznych w paragrafie wydatków 421 „Zakup materiałów i wyposażenia” ujmuje się zakup materiałów i wyposażenia za wyjątkiem zakupów:

• środków żywności,
• pomocy naukowych, dydaktycznych i książek,
• leków i materiałów medycznych,
• sprzętu i uzbrojenia,
• materiałów papierniczych do sprzętu drukarskiego i urządzeń kserograficznych,
• akcesoriów komputerowych, w tym programów i licencji,
• zakupów dóbr przekazywanych osobom fizycznym w ramach deputatów i innych świadczeń w naturze dokonywanych z wydatków osobowych.

Paragraf ten obejmuje przede wszystkim wydatki związane z zakupem:

• materiałów administracyjno-biurowych,
• materiałów gospodarczych,
• prasy,
• wyposażenia nieuznawanego za środki trwałe,
• paliwa,
• opału,
• materiałów do konserwacji,
• zakup nagród rzeczowych dla osób fizycznych i prawnych - puchary, dyplomy,
• zakup kawy, herbaty, napojów na cele reprezentacyjne jednostki.

Natomiast do ewidencji zakupu majątku trwałego przeznaczone są paragrafy wydatków majątkowych, np.

• § 605 „Wydatki inwestycyjne jednostek budżetowych”,
• § 606 „Wydatki na zakupy inwestycyjne jednostek budżetowych”.

Z wydatków na cele inwestycyjne wyodrębnione zostały zakupy. W § 605 ujmuje się wydatki na inwestycje, bez zakupów inwestycyjnych, które należy klasyfikować odpowiednio w § 606. Zakupy inwestycyjne odnoszą się do środków trwałych niezaliczonych do pierwszego wyposażenia, których wartość początkowa jest wyższa od kwoty określonej w art. 16f ustawy z o podatku dochodowym od osób prawnych, a odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych nie są dokonywane jednorazowo lub gdy od nich nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych w przypadkach określonych w tej ustawie.