Księgowość - portal ekspertów WIP.PL - portal ekspertów

Głównym celem nowelizacji ustawy o VAT jest implementacja (wprowadzenie) do polskich przepisów o VAT zmian wprowadzonych:

• Dyrektywą Rady 2008/8/WE z 12 lutego 2008 r. zmieniającą dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do miejsca świadczenia usług.
• Dyrektywą Rady 2008/9/WE z 12 lutego 2008 r. określającej szczegółowe zasady zwrotu podatku od wartości dodanej, przewidzianego w dyrektywie 2006/112/WE, podatnikom niemającym siedziby w państwie członkowskim zwrotu lecz mającym siedzibę w innym państwie członkowskim.
• Dyrektywą Rady 2008/117/WE z 16 grudnia 2008 r. zmieniającą dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w celu zwalczania uchylania się od opodatkowania w związku z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi.

Największe i najbardziej rewolucyjne zmiany dotyczą jednak zasad ustalania miejsca świadczenia usług. Jak już wiesz, z dniem 31 grudnia 2009 r. uchylone zostały m.in. przepisy art. 27-28 ustawy o VAT regulujące dotychczas kwestię ustalania miejsca świadczenia usług na potrzeby opodatkowania VAT. Zmiany te wynikają z konieczności implementowania do Polskiej ustawy o VAT postanowień dyrektywy Rady 2008/8/WE z 12 lutego 2008 r. zmieniającą dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do miejsca świadczenia usług. Uchylenie przepisów art. 27 i art. 28 ustawy o VAT i wprowadzenia do ustawy przepisów o nowej treści jest (jak określono w uzasadnieniu do projektu ustawy nowelizującej) - fundamentalną zmianą zasad ustalania miejsca świadczenia usług pomiędzy podatnikami VAT. Do tej pory ten element wpływający na zlokalizowanie miejsca wystąpienia obowiązku podatkowego w VAT określany był na podstawie miejsca siedziby przedsiębiorcy, będącego usługodawcą przy danej transakcji. Obecnie (od 1 stycznia 2010 r.) - co do zasady - miejscem świadczenia usług w transakcjach dokonywanych pomiędzy przedsiębiorcami (podatnikami) jest siedziba usługobiorcy. Co prawda oba mechanizmy (zarówno obowiązujący do tej pory jak i wprowadzony od 1 stycznia 2010 r.) są podobne, to jednak skutek ich funkcjonowania jest już zupełnie inny. Musisz jednak wiedzieć, iż ustawodawca całkowicie nie zrezygnował z reguły podstawowej ustalania miejsca świadczenia usług, która obowiązywała przed nowelizacją. Zwróć uwagę, iż w wyniku nowelizacji doszło do wyraźnego rozgraniczenia sposobu określania miejsca świadczenia usług w zależności od podmiotu, który w danej sytuacji ma status usługobiorcy.

Nowelizacja wprowadza, bowiem jedną regułę ogólną w odniesieniu do podatników, gdzie miejscem świadczenia - co do zasady - jest siedziba podatnika usługobiorcy. Odmienna reguła, którą można porównać z przepisami obowiązującymi dotychczas, znajdzie natomiast zastosowanie w odniesieniu do podmiotów (usługobiorców) niebędących podatnikami (konsumentów). Natomiast nowelizacja pozostałych przepisów, w znacznej mierze wynika z potrzeby dostosowania ich do zmian dotyczących zasad ustalania miejsca świadczenia usług. Musisz wiedzieć, iż nie wszystkie przepisy ustawy nowelizującej ustawę o VAT zawierają wyłącznie normy stricte merytoryczne, wpływające bezpośrednio na prawnopodatkową sytuację Twojej firmy. Część zmian jest, bowiem niezbędna dla realizacji zasady spójności i zupełności systemu prawa podatkowego. W związku z tym niektóre przepisy z ustawy nowelizującej, które również weszły w życie 1 stycznia 2010 r. dotyczą wyłącznie odpowiedniego uregulowania odesłań do nowej systematyki ustawy o VAT, używania tożsamych pojęć itp. Niemniej jednak, nawet te z pozoru błahe zmiany, mogą wywołać lawinę błędów. Wszak nie od dziś wiadomo, że „diabeł tkwi w szczegółach”…